Blogia

ababol

Viaje de despedida

Viaje de despedida

Ayer me despedí de Bilbo hasta octubre. Entre lágrimas fui despidiendo a la poca gente que encontré por la residencia, menudo día...
En la puerta de Unamuno le dí un fuerte abrazo al gallo, y también a Pello, al que la maldición de ser novato del año se lo lleva a Madrid. Tal vez fuera el último abrazo que le daba, porque mucho dice que volverá, pero una vez que encuentre la farra de Madrid, conozca gente y así... es normal. Además, cuando él esté en Donosti yo estaré en Barbastro, así que... Que sepas que nunca me olvidaré de tí, porque he pasado muy buenos ratos contigo, muchísimas risas, y además eres mi novato! Procura acordarte un poquito de nosotros cuando esté en Madrid... snifff!
Kattalin y Ana me acompañaron a la estación, donde esperamos con un poco de nervios (al menos yo) a que me subiera el tren. Cuando sólo Pilar y yo quedábamos en el andén me despedí de mis niñas, a las que voy a echar muchísimo de menos. Me subí al tren, y como llevaba todo tan a petar, va y se me abre el bolso y se cae la cartera y no sé qué más a la vía. menos mal que las ancas de rana saben saltar muy bien. Y nada, una vez tuve todo el tren arrancó, y allí nos quedamos Pialr y yo cogidas por el hombro, apretándonos las manos y con lágrimas en los ojos mientras el tren se alejaba y las figuras de nuestras amigas, llorosas, se iban haciendo cada vez más pequeñas, agitando las manos, ahsta que ya no las veíamos. Y allí nos quedamos las dos como dos lerdas...
Seguimos llorando un poquito más dentro, y luego nos pusimos a repasar la noche del kinito. unas risas. Y nada, ahí intentamos dormir, en ese rancio tren con viejos que roncan y guarros que no se lavan los pies.
Cuando llegamos a Monzón estaba ya el hermano de Pili esperándonos, un poquillo pedete. Nos montamos en l buga, y pa Barbastro city!!! Al after del Zig-Zag directamente! Saludamos a la poca gente que conocíamos (joder, cada vez que vuelvo conozco a menos gente), los fijos como Juanjo Malo, el infallable Txuso... Y nada, poco después estábamos en el portal de mi casa, donde le dí el último abrazo del verano a Pilar. Ferb, te voy a echar mucho de menos. me ha encantado compartir contigo mi primer año de universitaria, las vivencias de Bilbo... Gracias por estar ahí siempre, por no fallarme nunca, por ser como eres. Aunque a veces no lo parezca, maite zaitut! (tienes pene).
En cuanto cerré la puerta del coche de Pilar salió mi papi por la ventana, y mi mami hablándome por el portero. Qué way... con que subi, almorcé, achuché mucho a mis papis ( y me dejé achuchar) y me fui directa pa la cama; mi cama, cuantos tiempos!
Y hasta ahora, que he conseguido abrir la maleta (no sabía donde estaba la llave), y podido descubrir que el jabón se había abierto, y he llenado un poquito el pasillo de olor a bebé... jeje!
Os voy a echar mucho de menos. pero ahora que estoy aquí tengo unas ganas enormes de abrazar a mi gente...
Hasta octubre, familia unamunense y gente de clase!

Última farra en Bilbo... por este curso

Última farra en Bilbo... por este curso

Menuda noche la de ayer... Para no olvidar! Llena de sentimientos a flor de piel, de lágrimas, de besos... Estuvo muy bien , la verdad.
Todo comenzó en las escaleras del casco, donde muuuchos de los de la resi fuimos a hacer litros. Oh, sí! Los litros del tan esperado día 25... Y allí estuvimos durante unas horas, charrando y medio despidiéndonos todos. Le cantamos el Zorionak Zuri a Kepa (muchas felicidades, campeón!!! hoy nos toca! hace una semana!), jugamos al señor del 3... estuvo bien.
A las 2 o así, igual un poco antes (es lo q tiene lo de no llevar reloj!, bastante pedete ya (empecé a beber a las 6 de la tarde, todo hay que decirlo...), llamé a los de clase y me vinieron a buscar Pilar y Amanda a la plaza Unamuno, para irnos a Barrenkale con todos los demás, ese pedazo grupo 16. Bebí un poco más, conseguí ponerme tan pedo como ellos (si es que aún no lo iba...), me dí cuenta de que CRISTINA y SERGIO faltaban... (se liaron). Gorka iba también muy curioso, de los que más. Miedo. Y allí estuvimos bailando y bebiendo, putos borrachos... Luego nos fuimos no sé donde, pal Antzoki ya, creo. Intenté volver a bajar a la ría; pero la gente me miraba raro y me decían que no... Ana! Dónde estabas?
Y bueno, después de un intenso paréntesis que no voy a detallar, llegué al Antzoki, donde estuve poco pero a gusto, porque estaban los de clase y los de la resi. Muy bien. Llamaron luego Miren y Diego para despedirse, la verdad es que me dió mucha pena... Y a Blanca no le pude dar un achuchón! Os voy a echar de menos.
Luego fui un momentito al Azkena a "despedirme" de más gente de clase, y en la esquina cuando me volvía les dije adiós ya al resto. Mucha pena. Os he cogido cariño, qué hostias... y mucho!
De allí me fuí al Hall de la mano de Peio y Kattalin, donde seguimos bebiendo y ahí sí que no paré de llorar... Peio, esto no se hace. Te vamos a echar demasiado de menos.
Y poco más! Fue todo muy intenso, muy emotivo. me lo pasé muy bien. si se me queda algo en el tintero lo comentáis. Os quiero a todos! Y hasta octubre!
P.D. Ana y Alberto se volvieron a liar.

CORONICA ARAGÓN-LiTUANiA, por Chabi

CORONICA  ARAGÓN-LiTUANiA,  por Chabi

Ayere, mierques, teniemos a oportunidat de beyer a nuestra selezión nazional de básquet masculín, en o Pabellón Monezipal d’Esportes de Uesca. Yera o segundo partito, agora cuentra Lituania, dimpués d’o de l’añada pasata, fren á Uruguai. Á pesar d’as importans baxas d’os ACB Rodrigo San Miguel (Balladolit, a temporada benién), Lucio Angulo (Alacant) e Jesús Cilla (Manresa, que yera en o banquet, pero no pas con ropa de chugar), Aragón presentaba una intresán plantilla, con Nacho Ordín, Maluenda (ambos son puyatos á l’ACB ista añada), Alberto Angulo (Leida) e Rafa Vidaurreta (finalista en l’ACB con l’Estudiantes), como prenzipals chugadors.

Bi abió bellas 1500 u 2000 presonas, con buena presenzia de siñals aragoneses, tanto a cuatribarrada como a estrelada. Tamién b’eba bels lituans dezaga o banquet besitán. Antis d’escomenzipiar sonoron os innos nazionals de Lituania, España y Aragón, per iste mesmo orden. Ba estar rediclo de tot aber de sentir-ne l’español en un partito Aragón-Lituania, pero asinas ye iste país. Bels chuflitos isolatos, e res més. Cal apuntar que l’añada pasata, no gosó sonar en o pabellón zaragozano.

Zaga un penible escomienzo de partito, en o que rezibiemos un parcial de 1-12, os aragoneses fuen asolando-sen e fendo minguar as grans esferenzias inizials, dimpués d’un tiempo muerto demandato per l’entrenador aragonés. Á l’escanso se i arribó con una desabentalla de bels diez puntos, pero a imachen d’Aragón yera cambeata e as asperanzas yeran posatas en a segunda parti. En o terzer cuarto, as prebas d’o equipo aragonés no achiquiban a esferenzia á menos de zinco puntos e o tiro esterior d’os lituans funcionaba perfeutamén. A zaguer aprosimazión d’a nuestra selezión nazional ba produzir-se á uns siete menutos d’a fin d’o partito, con una chugada de dos més un ta Nacho Biota, que podió dixar-nos á només tres puntos. O uescano erró lo tiro libre e d’astí t’adebán Aragón no ba poder remontar. Á poquet, os lituans fuen imposando a calidat e l’orden esfensibo e mientres tot o partito ebidenzioron un més gran rodache coleutibo, como ye de dar, que no pas a nuestra selezión. O resultato final de 68-90 nos dixa una mica tarcual, pero tamién cal fer notar que ixos 22 puntos d’abentalla los prenioron cuasi de tot en os zaguers menutos d’o cuatreno cuarto e que debán tenébanos l’autual campiona d’Europa, que encara que no contaban con os suyos millors chugadors, en teneban sobrebuens.

Nacho Ordín no chugó á o suyo millor libel e s’abió de retirar lesionato en o zaguer cuarto. Fuen A.Angulo y Maluenda os que més s’embrecoron en o chuego. Manimenos, tamién cal dizir que Rafa Vidaurreta, con a suya luita contina en a zona, Legasa e un choben Gayán fazión un partito prou completo.

Respeutibe os lituans, una gran esfensa, muito fuerte, mesmo fura en bels intes. Benioron á ganar, no pas á paseyar-sen, e ixo se ba notar en o parquet. Ba destacar o suyo numbro 7 (Serapinas, 16 puntos), que nos ba foter uns cuantos triples cuan més mal nos podeba fer.

Quí sape o paper que podría fer Aragón si podés chugar internazionalmén, con més paranza, que no istos partitos amistosos, e con toz os suyos chugadors disposables. Soniar, costa bien poquet.

Tengo el día tonto... snifff!!!

Estoy empezando a agobiarme... Sé que estoy en la recta final, que ya sólo queda un examen y estoy a sólo dos días de llegar a mi casa... Pero es que me estoy ahogando! La gente ha empezado ya a acabar el curso, y se emborrachan, vienen a la resi sólo para tocarse los huevos, te invitan a ir a San Juanes... y, doder, que soy débil! Que me muero de ganas por echar farra! Y verla delante de mis narices sin poder hacer nada se me come por dentro... Quiero que llegue ya el 25, hacer ya el puto examen de economía e irme de una puta vez a mi casa. Que necesitos achuchones de papá y mámá. Y hostietas de mis hermanos. Y botellones junto a mis amigas, en la catedral. Y coger en brazos a mis sobrinas. Y ver pelis con mi prima y mis tíos. E insultarme con mi hermana... Quiero irme ya!!! No es por vosotros, por los que estáis aquí, que sé que os voy a echar mogollón de menos; pero es que es ya mes y medio el que llevo lejos de casa, y encima menudo mes y medio... :'-( Ayyy!!! Si luego querré volver enseguida, pero hoy tengo el día más tonto...

ES LO QUE TiENE!!!

ES LO QUE TiENE!!!

A Cantalapi:
gracias a tu asignatura me he sentido PERIODISTA antes incluso de licenciarme. Además, hacía tiempo que no sacaba un 9. Por eso y más: GRACIAS!!!

P.D. Pongo el cartel porque no he encontrado fotos tuyas en la red.

SAN RAMÓN. 21/06/04

SAN RAMÓN. 21/06/04

Hoy, día 21 de junio de 2004, es el primer paso de la primavera al verano que paso lejos de Barbastro. Hoy es el día de nuestro patrón, de las fiestas menores. Hoy es San Ramón del Monte. A él se le dedicaron las hogueras que ayer noche incendiaron la ciudad. La de la explanada de la ermita se lleva a cabo la víspera, con la bendición del fuego siendo la señal para que se enciendan el resto de las hogueras, repartidas en los diferentes barrios. Tras ello, los dulzaineros y varios grupos de baile amenizan la noche alrededor de la hoguera mientras en cada una de ellas se sirven carnes a la brasa y vinos de todo tipo (a cual más bueno). Es una noche mágica en Barbastro, la cristianización del rito celta que se hacía para dar la bienvenida al verano.
Qué decir de los litros de alcohol que se pueden ingerir esa noche... Imposible dejar de comentar en un artículo como este el San Ramón de hace unos años, cuando yo todavía tenía la huerta en el puente de San Juan y mi prima llegó desde Barcelona a pasar un día tan especial con nosotras... Marta, no voy a dejarte en evidencia, comenta tú lo que quieras. Pero que sepas que la marca de tu pota siempre estará delante de esa puerta...
Al día siguiente, misa en la catedral y, después, gigantes y cabezudos para disfrutar en familia.
Además, ayer hizo 4 años que me corté el pelo. Nunca olvidaré la cara de la gente cuando se me encontró por la noche... Y el bote que dio la Flo!!! jeje.
Dios, es el primer año que estoy lejos en un día así! En las fiestas pequeñas de mi pueblo! Sólo deciros, a todos los que leáis este artículo, que hoy me he acordado mucho de Barbastro, de sus gentes y, como no, de vosotros. Os echo de menos.

ZORIONAK PLISSKEN!!!

ZORIONAK PLISSKEN!!!

ZORIONAK ALBERTO!!!
Como regalo te dedico un pequeño apartado en mi blog, que no es poco. Espero que pases un muyyy buen día con los tuyos, y a ver si te estiras y nos invitas a algo después del examen...
Pues eso, que estoy muy contenta por haberte conocido porque he pasado muy buenos ratos junto a tí (esos kinitos!!!).
No cambies!!!
Un beazoOo!!! Y que cumplas muchos más!!!

SÚPER KiNiTO 18/06/04.

Bueno, bueno... El kinito de ayer, COJONUDO!!! Hay que decir que en un principio la gente no iba a salir, poco a poco se fueron rajando y a mí me dio un mal, un bajón de la hostia. Pero bueno, contacté con mi amigo Alberto y poco a poco fuimos reuniendo gente para echar la farra. Además, conté desde un principio con el apoyo de Kattalin, que por salir estuvimos a punto de ir solas (no sería la primera vez...).
Pues eso, al final Alberto, Ander, Unai, otro Unai (amigo de Alberto), Iratze, Ana (mi compañera de habitación), Kattalin (la vecina) y yo allí estábamos, a las 22:30 en Unamuno, preparados para comprar nuestro litros. Hay que decir que por primera vez en mucho tiempo llegué puntual, y Alberto hasta se sorprendió.
Y allí estuvimos, en la Pza. Nueva, bebiéndonos nuestros katxis mientras la tormentaza esa caía. Empezamos charrando, luego jugando a eso de contar (donde Unai no paraba de fallar para beber más, todos lo sabemos...). Ana y yo os damos las gracias por echarnos dinero para que os cantáramos lo del "Bacalado al Pil-Pil", que nunca lo llegamos a cantar pero media cerveza nos salió gratis. Gracias. Terminamos, como siempre, con el "yo nunca he...". No coment.
Luego fuimos todos juntos, de la mano, al bar ese del euskaltegi, donde seguimos bebiendo, bailando y eso... Ana sacó las botellitas de whisky con cocacola que había preparado en el baño de la habitación antes de marchar, y así seguimos la juerga a un módico precio. De lo poco que recuerdo de ese bar es que un moro se metió en el baño y estuvo más de media hora, según rumores que llegaron a mis oídos. Ah! También me colé en la cabina del Dj para que pusiera Ken Zazpi, que la escuché desde fuera cuando nos íbamos... Es lo que tiene!
Creo que luego fuimos al Último Tranvía donde, según me acaban de informar, Juanjo mangó botellas (con Perdi y así)en uno de los primeros kinitos.Pues eso, alí estuvimos bebiendo y bailando más. Unas tías nos sacaron fotos con una cámara digital, y dijeron que nos las mandaría; si eso ya las colgaré por aquí. Sin duda lo mejor que pasó dentro de este bar fue ver a Unai con mi chaqueta de rayas... jajajaja!!! wapo!!! jajajaja!!!
Después de mucho discutirlo (que si Arrebato, que si no sé qué...) fuimos al templo, a mi bar especial, a mi querido y adorado ANTZOKI (pon un Antzoki en tu vida!). Y eso, allí estuvimos bebiendo y bailando más, nos encontramos con gente de la resi... Me lo pasé muy bien. Además había bastante peña; a gusto. Ah! decir que Alberto e Iratze desaparecieron; y... cuando todos estábamos pensando más que mal, salimos fuera y estaba el pobre aguantándo a la chica, que se había puesto mu mala (tanto alcohol...). Y eso, ahí estuvimos charrando un poco, aireando a Iratze, mientras Unai el alto me pegaba, y eso, pero bien. Y Kattalin y yo nos fuimos ya para la resi, a dormir, que hoy "es" día de escuela.
pero la fiesta siguió sin nosotras... y tan fiesta! Al parecer algunos se lo montaron muyyyy bien. Me refiero a Ana y a Alberto, que al parecer desaparecieron pero de verdad. Jijijiji!!! Ya contarán ellos lo que quieran en los comentarios... Jijiji!!! Los buenos compañeros que tengo les echaron dinero también para que se fueran a un hostal; pero eso, ya nos contarán si fueron al final o no. Desde luego, este Alberto, siempre con la caña! jijiji! Dí que sí, jo`mío.
Con que nada, comentarlo TODO!!!
Un besazo!!!

15 DE AGOSTO

15 DE AGOSTO

JOER, QUE AQUÍ YA HUELE A VERANETE... QUÉ GANAS DE VEROS!!! Y DE FIESTAS DE LOS PUEBLOS!!!

15 de agosto. Ixo Rai.

Como todos los meses de Agosto,
al llegar la fiesta mayor,
nos pondremos la muda bien limpia,
y saldremos del brazo los dos.
Dejaremos que pase la peña,
donde esta el hijo mayor,
que borracho a las seis de la tarde,
no conocerá ni a Dios.
Buscaremos a nuestros parientes,
que viven al lao de un Pub,
donde todas las noches los matan,
con eso del pim, pam, pum.
Y pa bailar tambien habrá que pagar,
no se cuanto cobrarán estas orquestas.
Mira el José como se apreta a la Chon,
y que alta tiene la voz el guitarrista.
Ya han empezao con la monserga del rock,
ya se ha jodido lo de las rancheras,
sólo falta que pidan Ixo rai!.
¡Anda vamos! Te invito a unas cervezas.
Y mañana iremos a las vacas,
que es fijo en la programación.
Faltaran perras para otras cosas,
pero aquí gastan un millón.
Luego bajaremos a la plaza,
que llaman Constitución,
no sé pa que cambian de nombre,
siempre fue Plaza Mayor.
Dejaremos que aguanten al crio,
el grupo de animación,
y a esperar que empiecen las jotas,
que eso siempre es lo mejor.
Y pa bailar tambien habrá que pagar,
no sé cuanto cobrarán estas orquestas.
Mira el José como se apreta a la Chon,
y que alta tiene la voz el guitarrista.
Ya ha empezao con la monserga del rock,
ya se ha jodido lo de las rancheras,
sólo falta que pidan Ixo rai!.
¡Anda vamos! Te invito a unas cervezas.

CONSTITUCIÓN EUROPEA!!!

CONSTITUCIÓN EUROPEA!!!

Europa dio anoche el mayor salto de su historia hacia la unión política al alumbrar una primera Constitución para 455 millones de habitantes de 25 diferentes países. Sólo mes y medio después de la gran ampliación de la UE, los 25 jefes de Estado y de Gobierno aprobaron anoche la que está llamada a ser la ley de leyes en todo el continente. Pese a quedar ensombrecida por los agrios debates para alcanzar el pacto final y para designar al nuevo presidente de la Comisión, la cumbre de Bruselas será recordada para siempre como un hito de la construcción europea. Pasadas las 22.00 horas, los jefes de Estado y Gobierno brindaron con champán en el edifico Justus Lipsius, la sede del Consejo de la UE. Se le dará luz verde a este proyecto sometiéndolo a referendum.

DIPLOMA Periodismo Digital

Ayer subi a nuestra querida, bonita, nueva... Facultad, a entregar el trabajo a la Fresi (que, por cierto, se lo metí por debajo de la puerta, como no me lo coja no sé qué puede pasar...). Cuando me iba me encontré con Cantalapiedra, que me dio el Diploma del Seminario de Periodismo Digital y me dijo que os lo dijera para que paséis a recogerlo cuando queráis por su despacho. Pues eso, que ahí lo tenéis. Ah! Sus notas saldrán esta semana, o por lo menos eso dijo; pero vamos, sin ilusiones porque su despacho seguía tan lleno de "moralina" como siempre. Jeje! Un besazoooooooo

SELECCIÓN ARAGONESA!!!

ATENCIÓN!!!
Nuestra querida selección (me refiero a la aragonesa, a cual va a ser si no)de baloncesto jugará el próximo día 23 de junio en el Palacio de los Deportes de Huesca contra Lituania.

A las 18:45 se disputará el partido de la Selección Femenina,
y a las 21:00 la masculina.

Esperamos que todos los que puedan vayan al importante evento con cuatribarradas, estreladas, ganas de gozar y algún litrillo de lo que sea.

Cuanta más gente mejor, todo por apoyar a nuestra selección.

Suerte!!!

KINITO!!!

Se informa a todos los "ways" del grupo 16 de 1º de Periodismo que el próximo viernes 18 se hará un kinito. Todos los que quieran acudir que se pongan en contacto conmigo, Cris, Diego, o con quien sea, pero venid todos. Yo optaría por hacer litros en Unamuno / Pza. Nueva, ir después donde os apetezca y luego al Antzoki (pon un Antzoki en tu vida!!!); por cierto, que haré yo todo este verano sin el Antzoki??? :-(
Pues eso, que el viernes toca zorrerón.

Hello!!!

Jijiji!
Hello people!!! En principio, pedirle perdón a Izarra por no haber salido el viernes... pero, joder! Puto trabajo de lengua! Qué quieres que haga! Ahora mira, ya lo he entregado, vivo feliz y contenta... :-p Que eso, que el día 25 farra asegurada.
Qué tal los exámenes? Ahí andan, no? Yo he aprobado Tecnología de los Medios Audiovisuales!!! Y con un 8!!! Me siento realizada como mujer la verdad. Que ya no veo más a la del rabo!!! (creo). Ahora el que más miedo me da es el Brandy, pero weno, todo se andará.
Que eso, que a ver si váis escribiendo cosillas y eso, yo también lo iré haciendo, a ver que pasa.
Un besazoooooooo

Yepa!!!

Ueeeeeeeeeeeh!!!
El 26 o el 27 me tenéis allí de nuevo, gente! aunque por poco tiempo,porque me voy a Broto con Clafo y Xan... A ver qué tal! Por una parte tengo ganas, pero jo... también me da un poco de pena, porque no voy a estar nada en Barbastro. pero weno, así pillo las fiestas con más ganas.
Por cierto, qncenes tocan estas fiestas? Pa los del Vino ya sé, y encima no puedo estar... En fin! Ya me subiréis a ver, ahora que cada vez hay más con coches no hay excusa!
Un besazo y eso, que nos vemos!

Notas Tecnología Medios Audiovisuales

Las notas de Nereido ya están en internet!!! Además están colgadas en la puerta de su despacho, miedo. Creo que más de uno va a ir a hablar con ella... Yo he aprobado, con un 8. Que lo sepáis todos! Cuidado con su rabo!

Y ESOoOo!!! BiENVENIDOoOSSS!!!

Y  ESOoOo!!! BiENVENIDOoOSSS!!!

¡Hola!
Os escribo desde Bilbo, aunque ya me queda porquito aquí... Os invito a que participéis un poco en mi primer blog (si consigo que se vea algo, porque no me empano de nada...).
Y... ¿por qué este nombre para un blog? Pues porque la última vez que estuve en Barbastro, bien entrada la primavera, me di cuenta de que en Bilbo no hay amapolas (ababoles en aragonés), y... ¡vaya! se las echa de menos.
Como no, agradecer en mi primer "artículo" a toda la gente que he conocido en mi primer año de universitaria que me lo hayan hecho pasar tan bien. Y un fortíííísimo abrazo a mi gente, la que dejé en Aragón, porque me acuerdo mucho de ellos y eso, que ya queda poco para el reencuentro.
Ah! Y todo aquel interesado en verme este veranito, que se pase por Broto, en lo más profundo de los Pirineos; y, si no, en septiembre todos para Barbastro, que son fiestas.
Un besazo a tod@s y a plantar fuerte! nos vemos!

ARAGÓN

ARAGÓN

Aaaaay, mi tieeeerra!!! Cómo la echo de menos! (cuanto más lejos estoy más aragonesa me siento...). Bueno, parece que las cosas van mejor gracias al cambio de gobierno; me refiero exclusivamente al trasvase, claro. A ver si hay suerte.
Y... bueno... que hemos sacado un escaño para el Parlamente Europeo! jijiji!
Como creo que antes he dicho, el nombre de este cutre-blog viene porque la última vez que estuve en barbastro me di cuenta de que en Euskadi no hay amapolas y... joer! se les echa de menos también!
Y esooo, que ya queda poquito para que vuelva a ver mi lugar, y encima este veranito me toca currar en el centro de los Pirineos; mola! Ale, todos a Broto.
Así pues, este año no podré ir (una vez más...) a la escula de verano Gaspar Torrente, que encima se hace en Ansó... me jode mucho, pero bueno. Pensad en mí! Decorad el pueblo en mi honor! :-s Para quien se lo esté pensando, le recomiendo muy sinceramente que vaya, porque además de formarte muchísimo como aragonés, crear conciencia y tal... te lo pasas de cojón! Qué recuerdos, eh... Lerín, Chabi, Fer, Francho, Liber, Ana, Lyl... Esa lencería fina de Bernal... jajajaja!!! Bueno, que esto está empezando a desvariar!
Pos eso. petonetsss